Skip to content

CC – Communicatievak in zeven hoofdstukken – deel 1: Herhaling

januari 1, 2015

Een tweeluik, in zeven hoofdstukken.
Maak communicatie sociaal. Vergeet die media!

U heeft het vast wel eens gehoord of ergens gelezen, “Alles is communicatie”. De fakkeldragers van de zeer heterogene groep communicatieprofessionals tonen zich bepaald volhardend in het uitdragen van de boodschap: dat alle communicatie één vak is. En dat alles communicatie is. Noem het de kracht van de herhaling. Alles is communicatie. Maar niet heus.

1. Herhaling communication-cartoon

Herhaling is in positioneringswerk nog dikwijls een toegepaste methode om een idee geaccepteerd te krijgen. Als ze niet willen luisteren, zeggen we het gewoon nog een keer. Met de leus “Alles is communicatie
wordt ‘het’ vak ook enorm belangrijk. In de perceptie van de leek wel te verstaan.

Veel jongeren bleken er de achterliggende decennia in ieder geval zeer ontvankelijk voor. Zij schreven zich in voor en rondden studies af, die communicatie tot doel hadden. En opleidingen sponnen er garen bij.
Aangezien alles communicatie is, hebben mensen na een afgeronde communicatieopleiding dus ook van alles verstand. De afgelopen tien jaar heeft zich dan ook een houding gevormd bij veel communicatieprofessionals, dat zij dus ook in allerlei gremia dienden te worden betrokken. Om mee te communiceren. Over alles. Want dat was immers hún ding, communicatie. Zij hadden er per slot van rekening voor geleerd.

Maar hebben zij op de communicatieopleiding eigenlijk wel communicatie gehad?
Er waren de laatste jaren tal van signalen, die maken dat het antwoord op die vraag niet een zorgeloos ‘ja’ kan zijn. Het rommelt al een tijd lang in het vakdomein. Dit heeft directe impact op de ambities van hen die hierin werkzaam zijn – en vooral voor diegenen die communicatiestudies volgen.

Antwoord op een pijnlijke vraag
De bedenkers van ‘het’ vak hebben ooit een universitaire status uit de marketinghoed weten te toveren. Maar alle studierichtingen in Communicatiewetenschap hebben tot op de dag van vandaag nog geen helder en degelijk beargumenteerd antwoord gegeven op de vraag wat ‘Communicatie als wetenschap’ nu werkelijk inhoudt. Laat staan wat ‘het’ vak in de praktijk is. Het is dan ook een pijnlijke vraag. En het is niet aardig om deze en dergelijke vragen te (blijven) stellen. Communicatie moet leuk blijven. Het is een wonder, dat onderzoekers en hoogleraren hier al dertig jaar mee weg komen…

Al zo lang als dat communicatie en mediawijsheid tot universitair vak zijn verheven, zo weinig is de beroepsgroep opgeschoten in het laten landen van het idee, bij werkgevers en opdrachtgevers, dat ‘communicatie ‘alles’ is. En dat dit communicatierollen vergt op hoog managementniveau. Tien jaar geleden werd in gedachten – en hardop – gemijmerd over communicatierollen, zoals Chief Communications Officer. Een positie waarin en waarmee je gezien mocht worden, en je de CIO en CEO als gelijken in de ogen kon kijken. Deze roep door PR-mensen is vooralsnog net zo effectief gebleken als die van de op de deur rammende Fred Flintstone: “Let me in, let me in. Wilma!!!”
Maar de deur van de boardroom blijft meestal dicht.
Hierop kan maar één vraag volgen. Waarom?

Luc de Ruijter 1 januari 2015

Alle delen:

Eerder verscheen:
deel 2: Essentie
deel 3: Bedrijfskritisch
deel 4: Alles
deel 5: Basis
deel 6: Communiceervaardigheid

deel 7: Verdieping

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: