Skip to content

CC – Zelfstandigen zonder pecunia

november 21, 2014

De Universiteit van Amsterdam maakte vorige week bekend: ‘De opleidingen vallend onder geesteswetenschappen anders aan te gaan pakken’. (VK 11-11-2014  http://www.volkskrant.nl/dossier-onderwijs/faculteit-geesteswetenschappen-uva-rigoureus-op-de-schop.~a3787949/  Reden zijn de kosten ofwel de universiteit lijdt verlies in deze studiesector. De vraag is of achter deze beweegreden niet een groter vraagstuk schuil gaat: zijn er in een aantal studierichtingen niet veel te veel studenten, gegeven de behoefte aan deze specialiteiten in de samenleving?

Neem communicatie. Jaarlijks studeren duizenden nieuwe pr- en voorlichtingsmedewerkers af aan hbo’s en universiteiten. Nederland telt 403 gemeentes, 12 provincies en 13 ministeries. Stel dat elke voorlichtingsafdeling aldaar elk jaar twee nieuwe mensen nodig heeft. 830 bijeen. De circa 100 ziekenhuizen hebben er ook nog eens 200 nodig. Afgerond bij elkaar plusminus 1000. Grote bedrijven en organisaties hebben behoefte aan een plek voor communicatiefunctionarissen. Maar geen duizenden nieuwe plaatsen per jaar. De universiteit Maastricht meldde na onderzoek dat van de 12.000 Hbo-studenten Communicatie er maar 2.000 een baan vinden in het vak waarvoor zij leerden. graduationDat is dus nog los van de universitaire studenten en van al die eerder afgestudeerden die nu nog lopen te solliciteren. Dat onderzoek geeft aan wat er ongeveer aan vervanging en eventueel uitbreiding nodig is. Alle cijfers wijzen op een enorm overschot. Dat velen wel een baan vinden in een andere werksector, doet niets af aan het feit, dat veel jonge mensen met een gerichte hogeschoolopleiding niet in hun specialiteit aan de slag kunnen. Alsof we duizenden vrachtwagenchauffeurs hun grootrijbewijs laten halen, terwijl ze uiteindelijk een baan vinden als fietsende pizzakoerier. Of duizenden journalisten terwijl er nog maar 10 grote kranten zijn en enige tientallen tijdschriften. Of duizenden musici voor een land met nog 6 grote orkesten.

Daarbij komt dat zij die afzwaaien met een diploma in een vreemde taal, geschiedenis of journalistenopleiding ook naar het communicatievak uitwijken. Studeren kost geld en een fikse studieschuld is voor studenten zonder bemiddelde ouders hun financieel-economische uitvalsbasis op zoek naar een betaalde baan, die steeds meer een tijdelijk arbeidscontract blijkt of zij worden zzp-er, maar waarin dan, met een schuld aan de staat. Zelfstandige zonder pecunia.

Vraag en aanbod lopen pijnlijk ver uiteen. Deze studenten starten later met een pensioenopbouw, een eigen huis, wellicht ook een huwelijk en dus later met kinderen en staan voor een verlengde werkperiode aan het eind van hun actieve leven, terwijl veranderingssnelheid het kenmerk is van moderne beroepen, zeker ook in de informatiewereld. Eén zaak lijkt naarstig geboden. Scholen die communicatie-opleidingen aanbieden moeten veel beter voorlichten wat de kansen op een baan zijn, dat studenten daar voor hun studiekeuze al aan moeten denken en niet de tijd hebben tot hun 20e jaar of later om eens uit te vinden wat ze misschien wel leuk vinden en denken te willen gaan doen. Alsof de samenleving op hun zit te wachten. Jongelui stellen zich heel mondig op dan mag een scherp besef van de realiteit ook op jonge leeftijd al worden geëist of ten minste bijgebracht.

Ben Warner (http://www.warnercommunicatie.com/)

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: